کیهان لندن/کیهان آنلاین/آرشیو/ کیهان لندن/ بهمن 1390/ شماره 1392

■ پنج شنبه 13 بهمن 1390 / 2 فوریه 2012 / شماره 1392

تحریم‌های جدید و اثرات سریع آن بر اقتصاد عمومی و زندگی روزمره مردم، جدال طایفگی را در داخل رژیم شدت بخشیده است.

نمایندگان مجلس، دولت را متهم می‌کنند که با سیاست‌های غلط اقتصادی و بهره‌جویی از افزایش قیمت ارز به‌بهای سقوط ارزش پول ملی، باعث بروز بحران شده است.

متقابلا محمود احمدی‌نژاد مدعی است بعضی‌ها به‌خاطر نمایندگی مجلس و پست دولتی، غوغا برانگیخته و موجب تشویش افکار عمومی شده‌اند در حالی که اقتصاد ما به‌قیمت ارز وابسته نیست و این بازی زشت اقتصادی ـ سیاسی یک خیانت است!

احمد توکلی، رئیس گروه پژوهشی مجلس خواستار آن است که احمدی‌نژاد با رأی عدم کفایت سیاسی از مقام خود معزول شود. احمدی‌نژاد می‌گوید «از ما خوشتان نمی‌آید، ولی ملت انتخاب کرده‌اند. می‌دانم که خیلی سخت است، اما

چاره‌ای نیست، باید تا پایان دوره صبر کرد. دست و بال ما را بریدید ولی اگر شده سینه‌‌خیز هم جلو می‌رویم.»

در این گیر و دار، ده میلیون نفر از دریافت یارانۀ نقدی محروم شدند و اجرای طرح تأمین آتیۀ مهر که نوزادان را از هدیۀ یک میلیون تومانی دولت و سالی 100هزار تومان تا رسیدن به سن قانونی، برخوردار می‌ساخت، به‌علت فقدان بودجه متوقف ماند!

تفسیر سیاسی کیهان را بخوانید.

■ یادداشت هفته: احمد احرار: انتخابات واقعی برای مجلس آنچنانی

یکی سطلی را که شب‌هنگام در آن ادرار کرده بود سحرگاهان از بالای بام به کوچه سرازیر ساخت و در همین حال به‌صدای بلند گفت «یا اوّل‌الاوّلین». محتوی سطل بر سر عابری ریخت که از حمام به خانه بازمی‌گشت. سر بلند کرد و گفت:

تو که اوّل‌الاوّلینت چنین است

آخر‌الآخرینت چه باشد؟!

انتخابات امسال حتی قبل از آن که مراحل مقدماتی آن انجام شود نتیجه‌اش را عیان ساخته است. هیأت اجرایی وزارت کشور صلاحیت 40تن از نمایندگان کنونی مجلس شورای اسلامی را که اکثرشان به طیف موسوم به «اصولگرایان» وابسته‌اند تأیید نکرد زیرا در دورۀ نمایندگی زبان‌درازی کرده‌اند.

در این مرحله، آنها که زبانشان بر سر دولت دراز بوده است مزد خود را می‌گیرند، در مرحلۀ بعدی نوبت شورای نگهبان است که داوطلبان شرکت در انتخابات را غربال کند و نخاله‌ها را بر اساس سنجش خود دور بریزد. دیگر، مسأله «خودی» و «غیرخودی» مطرح نیست. دعوا بین خودی‌هاست و آنها که خودی‌ترند حق حضور در مجلس خواهند داشت تا نظام ولائی باز هم بیشتر یکدست و یکصدا شود.

■ دو قرن فراز و نشیب مطبوعات در ایران (211)

احمد احرار

احمد احرار دولت‌آبادی ادامه می‌دهد:

اینک مجلس و مجلسیان را به‌حال خود گذارده برویم در اطراف خانۀ سردار سپه قدم زده ببینیم آنجا چه می‌گذرد.

چنانکه از پیش اشاره شد به‌دستور نظمیه جمعی از تجار و کسبه و اشخاص متفرقه در فضای مدرسۀ نظام روبروی خانۀ سردار سپه چادرها برپا کرده تحصن جسته‌اند و جمعی در خانۀ سردار سپه به‌عنوان تحصن توقف نموده نمایندگان این جمع روز و شب مکرر با سردار سپه هم‌مجلس و همصحبت شده برادروار صحبت‌های دوستانه می‌کنند، خوشرویی‌ها و چرب‌زبانی‌هایی از سردار سپه دیده و می‌شنوند و تصور می‌کنند بعد از آنکه سردار سپه به آرزوی خود رسید باز همین جلسه‌ها را با هم خواهند داشت و همین رویه‌های خوش و گفتارهای دلچسب را خواهند دید و شنید و نه‌تنها شاه‌شناس خواهند بود بلکه همنشین شاه می‌شوند.

■ یادداشت های بی تاریخ

صدرالدین الهی

با یاد ایرج گرگین (2)

آنکس که «تماشا»گاهش «امید» و «آزادی» بود

همان گونه که هفته پیش نوشتم، دنباله یادداشت هایم را درباره ایرج گرگین در این هفته ادامه می دهم. بازتاب معقول مرگ او در همه رسانه های صوتی و تصویری و نوشتاری و الکترونیکی، نشان دهنده نوعی کمال فکر در جامعه برون مرزی گرفتاران است و مجالس یادبود و آگهی های تسلیتی که دیده ایم خبر از آن می دهد که یک آدم به راستی «میانه» و نه چون این بنده «میانه چپ» چه قدر و قیمتی در نزد همگان دارد. در هر حال، دنباله یادداشت ها را با چند یادداشت دیگر ادامه می دهم و با او خداحافظی می کنم.

تنها نکته ای که در این اشاره باید مورد توجه قرار بگیرد این است که گفتاری را که من در سال 1990 یعنی هشت سال پس از آغاز به کار «رادیو امید» لس آنجلس در آن رادیو گفته ام به دقت مطالعه فرمایید تا ملاحظه کنید که بیست و چهار سال پیش ما با چه خون دلی یک رادیوی بی طرف را راه می بردیم و از راه حقیقت منحرف نشدیم. و چه خوشحالیم که بسیاری از آنان که در آن سالها ایرج و همکاران «رادیو امید» را تخطئه می کردند، امروز به قیمت کار درست آن روز ما پی برده اند و از ایرج و رادیو امید با تجلیل یاد می کنند. این پاداشی فراموش نشدنی برای همه ماست.

■ همه «ما» مسئولیم، ولی ما بیشتر!

الاهه بقراط

الاهه بقراط بر خلاف تصور رژیم، مهاجرت و تبعید نه تنها سبب دوری مخالفان و دگراندیشان از مسائل ایران نشد، بلکه نیروی عظیمی را در طول سالیان ذخیره ساخت که امروز هنگام بهره‌برداری از آن فرا رسیده است. همه تهدیدات از سوی رژیم و جامعه جهانی علیه یکدیگر، که نهایتا علیه ایران و مردمانش عمل خواهد کرد، فرصتی است برای یافتن راه‌های ارتباط به سوی یکدیگر. «خارج کشور» می‌تواند قویتر از همیشه باشد، به شرط آنکه به خاطر مردم و دموکراسی، از شاخه‌های سیاسی- عقیدتی خود فراتر رفته و نه تنها از این نظام، بلکه از نظام پیشین نیز عبور کرده باشد.

■ دموکراسی ستیزی در تاریخ معاصر ایران

بهروز بهبودی

ارتباط با اروپا و رفت و آمد ایرانیان به آن سامان در دوره قاجار، ایرانیان را با مباحثی نظیر دموکراسی آشنا ساخت. برخی به تبعیت از اندیشه غربی مُبلّغ دموکراسی سکولار گشتند و برخی دیگر از بنیاد مخالف با سکولاریسم بودند و دسته‌ای سوم هم بودند که میان اصول دموکراسی و اسلام تناقضی نمی‌دیدند. به رغم نگاه و نظر دسته دوم و سوم، دموکراسی دینی، در ایران آن روزگار بنیاد نگرفت و حتی برخی از همین روحانیون، رضاشاه را از تشکیل حکومت جمهوری منصرف ساختند و به همین‌رو نظام شاهنشاهی همچنان ادامه یافت. هرچند چنانکه آمد ایرانیان طعم آزادی را از دوران قاجار چشیدند، در عمل همواره از آن محروم بوده‌اند.

محمد علیشاه قاجار با به توپ بستن مجلس از نخستین کسانی بود که در برابر نهضت آزادی خواهی مردم ایستاد و آنچه بسیار شگفت‌آور و یادآور تکرار تاریخ در دوره فعلی است، همراهی دولت روسیه با محمد علیشاه در سرکوب نهضت مشروطه بود، کاری که در سرکوب مردم پس از انتخابات سال 88 نیز تکرار شد. سرکوب مردم نشان می‌دهد که ماهیت جمهوری اسلامی نیز از نوع پادشاهی مستبد محمد علیشاه قاجار است و همکاری روسیه نیز با سران جمهوری اسلامی حکایت از آن دارد که آن کشور در پی تامین منافع خود، همچنان پشتیبان مستبدان و حکومت‌های مستبد در ایران است.

■ آمریکای ترسو!

خیراندیش

سردار سرلشکر عطاءالله صالحی فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی اخطار کرده بود که «ناو هواپیمابر جان‌استینس» به خلیج فارس برنگردد «چرا که ما عادت نداریم تذکر را تکرار کنیم و فقط یک بار تذکر می‌دهیم».

آمریکایی‌های زبان‌نفهم خیره‌سری به‌خرج دادند. این اخطار را ناشینده گرفتند و علاوه بر آن که ناو جان‌استینس به‌خلیج فارس بازگشت، ناو هواپیمابر اینترپرایز (تنها ناو هسته‌ای جهان) نیز پشت سرش به نیروهای آمریکایی مستقر در خلیج فارس پیوست، علاوه بر چندین ناوشکن دیگر.

به‌خیال خودشان، یانکی‌ها خواسته بودند با این اقدام قدرت‌نمایی کنند و نشان دهند که واهمه‌ای از این اخطارها و خط و نشان‌کشیدن‌ها ندارند. غافل از این که درست برعکس چنین خیال خامی، با همین عمل نسنجیده و عجولانه ضعف و ترس خودشان را به‌اثبات رساندند.

■ عواقب درازمدت پاره ای از تحریم ها
شاهین فاطمی

ماهیت تحریم‌های مختلف فرق می‌کند. پاره‌ای از این تحریم‌ها زود گذرند و کمترآسیب درازمدت از خود بر جای می‌گذارند، در حالی که پاره‌ای از آن‌ها که آمریکایی‌ها تحریم‌های فلج کننده نامیده‌اند از نوع دیگری هستند. تحریم‌هایی که در گذشته انجام شده بیشتر جنبه سمبولیک داشته است تا کارآیی. اما آنچه هم اکنون، پس از نشست اخیر وزرای خارجه بیست و هفت کشور عضو اتحادیه اروپا تصویب و اعلام شد، بسیار تاثیرگذار و در نوع خود بی‌سابقه است. این بار نه تنها واردات نفت و محصولات پتروشیمی از ایران منع شده است بلکه دامنه تحریم‌ها تا مسدود کردن دارایی‌های بانک مرکزی، منع تجارت طلا، نقره، الماس و دیگر فلزات گرانبها با ایران پیش رفته است.

سلسله عملیاتی که این بار اروپایی‌ها آغازکرده‌اند شاهرگ اقتصاد نظام را هدف قرار داده است. در مرحله اول خرید نفت و فرآورده‌های نفتی ایران برای کشورهای اروپائی منع شده است و سپس در مرحله دوم با تحریم بانک‌های ایرانی و به ویژه بانک مرکزی عملا پُل‌های ارتباطی اقتصاد ایران را با کشورهای غربی مسدود کرده‌اند. تحریم صدور نفت بسیار جدی است و در تأیید تصمیم اتحادیه اروپا، در چندین حوزه دیگر نیز مذاکرات برای اخذ تصمیمات سیاسی و اقتصادی سرنوشت‌ساز در این زمینه در جریان است.

■ یک هفته با خبر
علیرضا نوری زاده

برق دولت که برفت از نظرم، باز آید

«کیوان» دانشجوی جوانی که دیرگاهی است از ایران با من در تماس است و از طریق ایمیل حداقل هفته‌ای یکی دو بار، حرفها و درددلش را با من در میان می‌گذارد امروز در ایمیلی مفصل مطالبی را عنوان کرده بود که دریغم آمد شما از چند و چون آن بی‌خبر بمانید. فشرده‌ای از نامه «کیوان» را می‌آورم که در واقع پاسخ مانندی به نوشته هفته پیش من در رابطه با کتاب «روزگار بورقیبه» به قلم نویسنده و متفکر سرشناس تونسی، است.

کیوان می‌نویسد: «نوشته شما خیلی به دلم نشست، مادر و پدرم و خواهرانم نیز آن را خواندند. در این دو سه روزه هر کسی را دیدم، مقاله را برایش فرستادم با ایمیل و پیام تلفنی و ارسال لینک. حس کردم شاید با همه آنکه پنجره شما رو به خانه پدری همیشه باز بوده است و از احوالات این دیار نفرین شده باخبرید، به دلیل ترس مردم از ابراز آنچه در دل دارند، از این حقیقت مهم چندان خبر ندارید که حداقل برای من و نسلم و نسل پیش از من یعنی گروه سنی بیست تا چهل سالگان، قصه شاه و مصدق و رضا شاه و خمینی به هیچ روی دارای آن رنگ و لعاب سیاسی ـ ایدئولوژیکی نیست که نسلهای پیش از ما به‌ویژه نسل شما گرفتار آن بوده و بعضاً هستند. ما وقتی از خیابان ولی عصر یا پهلوی عصر شما عبور می‌کنیم یک چیز را می‌دانیم، اینکه آن به‌قول شما پدر یعنی رضاشاه این خیابان را کشید و پسر، رنگ و نقشی به آن داد. سوار قطار تهران ـ اهواز یا تهران ـ شمال که می‌‌شویم می‌دانیم که این خطوط را آن پدر با یک ریال مالیات روی قند و شکر برپا کرد و جنوب کشور را به شمالش مرتبط ساخت.