|
با بخش آگهی تماس بگیرید تا کیهان لندن امکان برقراری ارتباط با مخاطبان شما را در سراسر جهان فراهم آورد |
تأسیس در تهران سوم خرداد 1321 تأسیس در لندن اول ژوئن 1984 Kayhanonline-London |
برای کیهان خودتان عکس و خبر بفرستید نظر خود را با ما در میان بگذارید نه تنها خبر بلکه لابلای سطور را در کیهان لندن بخوانید کیهان لندن را مشترک شوید تا همراه هفتگی و همیشگی شما باشد |
| کیهان لندن 1322 - 11 شهریور 1389- 2 سپتامبر 2010 |
|
با پستچی و ستون پست کیهان لندن مکاتبه کنید بگویید و بشنوید بپرسید و پاسخ بگیرید
|
سرویس سیاسی
جنجال بر سر همایش
ایرانیان خارج کشور و پست جدید مشایی ▪ در مجلس اسلامی گفته شد: مهمانان همایش برنامه رقص مختلط انجام داده و مشروب نوشیده اند! خیلی از اینها اگر به طریق عادی می آمدند مجرم تلقی می شدند. ساواکی ها و دلال رابطه با آمریکا را دعوت کرده و حقوق معوقه سی ساله آنها را از بیت المال پرداخته اند!
اسفندیار رحیم مشایی همچنان خبرساز است.
به دنبال سخنان جنجال برانگیز مشایی درباره مکتب اسلام و مکتب ایرانی،
بسیاری از «روحانیون» حامی دولت و اعضای فراکسیون موسوم به «اصولگرایان» در
مجلس اسلامی به وی تاختند. برخی از آنها خواستار برکناری مشایی شدند و برخی
دیگر به احمدینژاد توصیه کردند حساب خود را از مشایی جدا کند.
در چنین حال و هوا، تعیین مشایی به عنوان نماینده ویژۀ رئیس جمهوری در امور
خاورمیانه جنجال تازهای آفریده است. اما این بار تنها مسأله مشایی و رابطۀ
شخص او با احمدینژاد مطرح نیست. مسأله این است که احمدینژاد تا کجا
میخواهد بتازد و به کجا نظر دوخته است. آیا همان گونه که در بعضی تفسیرها
آمده بود اندیشۀ قرار گرفتن در رأس هرم قدرت و نشاندن مشایی در مقام ریاست
جمهوری را در سر میپروراند؟ در این صورت، خامنهای چه کاره است و چه
میگوید؟
کدام وضع خاص؟
اسفندیار رحیم مشایی به موجب حکمی از طرف محمود احمدینژاد به عنوان
«نماینده ویژه رئیس جمهوری در امور خاورمیانه» منصوب شد.
حکم انتصاب مشایی به موجب اصل 127 قانون اساسی و به دلیل «تعهد، دانش،
شایستگیها و تجارب مفید» وی صادر شده است. احمدینژاد اهمّ وظایفش را در
این سمت «ناکام کردن سلطهگران در نابودی استعدادها و چپاول ثروتهای مادی
و معنوی خاورمیانه» قید میکند.
علاوه بر مشایی، حمید بقایی بهعنوان نماینده در امور آسیا، محمد مهدی
آخوندزاده بهعنوان نماینده در امور دریای خزر و ابوالفضل ظهرهوند
بهعنوان نماینده در امور افغانستان منصوب شدهاند.
اصل 127 قانون اساسی میگوید «رئیس جمهور میتواند در موارد خاص، برحسب
ضرورت و با تصویب هیأت وزیران، نماینده یا نمایندگانی ویژه با اختیارات
مشخص تعیین نماید. در این موارد، تصمیمات نماینده یا نمایندگان مذکور در
حکم تصمیمات رئیس جمهور و هیأت وزیران خواهد بود».
صرف نظر از قید «موارد خاص» و «برحسب ضرورت» در ماده قانون، که استفاده از
آن را منحصر به شرایط استثنایی و اضطراری میکند، صدور این احکام بلافاصله
سؤالی را مطرح میسازد که پس وزیر امور خارجه چه کاره است و چه مورد یا
موارد خاصی پیش آمده است که مدیران وزارت خارجه و سفرای رژیم در کشورهای
مورد نظر از حل و فصل آن عاجزند؟
قدرتالله علیخانی نماینده قزوین در مجلس شورای اسلامی به این سؤال چنین
پاسخ داده است:
«زمانی که در کمسیون امنیت ملی بحث درباره انتخاب نمایندگان ویژه از طرف
رئیس جمهور مطرح بود، عدهای موافق این اقدام بودند و عنوان میکردند که
رئیس جمهور چنین اختیاری دارد ولی عدهای دیگر مخالف بودند.
من روز اول به دلیل اینکه هنوز بررسی نکرده بودم، با وجود اینکه منتقد دولت
بودم و هستم، مطرح کردم که اگر افرادی که برای این کار مد نظر هستند، مشکل
نداشته باشند رئیس جمهور میتواند نماینده ویژه تعیین کند و این کار خلاف
قانون نیست. اما پس از بررسیهای کارشناسانهای که انجام دادیم، متوجه شدم
که این اقدام رئیس جمهور خلاف قانون است و علاوه بر آن موجب تضعیف وزارت
خارجه میشود.»
علیخانی با اظهار اینکه منوچهر متکی یکی از فعالترین وزرای کابینه است،
اضافه میکند: «ما احتمال میدهیم که رئیس جمهور با وزیر خارجه مشکل پیدا
کرده است و این کارها را میکند تا وزیر خارجه قهر کرده و استعفا دهد. در
صورتی که آقای متکی فعال است و 24 ساعته در حال سفر به این کشور و آن کشور
است. حال اینکه این فعالیت او تا چه اندازه مثمرثمر بوده است نمیدانم.»
مذاکرات مجلس
همین موضوع را الیاس نادران وکیل تهران، در جلسه مجلس شورای اسلامی مطرح
کرد. روز یکشنبه هفته جاری سؤال الیاس نادران از وزیر امور خارجه در دستور
مجلس قرار داشت و منوچهر متکی برای پاسخ گفتن در جلسه حضور یافت.
موضوع سؤال نادران این بود که چرا در اخبار رادیو تلویزیون و رسانههای
جمهوری اسلامی، آزادی معصومینژاد و دمیرچی دو تن اتباع ایرانی بازداشت شده
در ایتالیا، به تلاشهای شورای ایرانیان خارج از کشور منتسب شده است و نه
وزارت امور خارجه و نسبت این شورا با وزارت خارجه چیست.
منوچهر متکی در پاسخ به این سؤال گفت که شورای عالی ایرانیان بر اساس مصوبه
هیأت وزیران در دولت هشتم شکل گرفته که دبیرخانه آن در ریاست جمهوری است و
ریاست آن برعهده رئیسجمهور است. وزرای اطلاعات، اقتصاد، علوم، خارجه، کار،
بهداشت، دفاع، رئیس سازمان صدا و سیما و رئیس سازمان میراث فرهنگی و.. نیز
در آن عضویت دارند.
وی با اشاره به اینکه این شورا در دولت هشتم، عنوان ستاد داشت و در دولت
نهم بهعنوان شورا تغییر نام داد، افزود: وزارت امورخارجه برای آزادی اتباع
ایرانی نهایت تلاش خود را کرده است. کما اینکه رئیسجمهور در تماس با بنده
بر پیگیری وضعیت آزادی این دو نفر تاکید کردند. البته شورای عالی ایرانیان
یکی از مسائلش پیگیری کار ایرانیان از طریق وزارت خارجه است و نیازهای
حقوقی و مادی این پیگیری را از طریق وزارت خارجه دنبال میکند.
این پاسخ، نادران را قانع نکرد و در سخنانی گفت که اقدامات این شورا زحمات
وزارت خارجه را زیر سؤال میبرد.
از همین جا بود که سخنران بی آن که نام مشایی را ذکر کند پای او را به میان
کشید و سخت بر او تاخت.
نادران گفت: «افراد معلومالحالی که این شورا را اداره میکنند. یکدفعه
همین آقا را بکنند وزیر امور خارجه و قال قضیه را بکنند! آنها با تاسیس این
شورا به موازات وزارت خارجه میخواهند دستگاه دیپلماسی کشور را بی خاصیت
کرده و قانون را دور بزنند و به مجلس پاسخگو نباشند.
در کشور هر مسؤولیت اول باید به یک آقایی داده شود و بعد بدهندش به دیگران!
بنده نسبت به تفویض مسؤولیتهای اینچنینی به این آقا اعتراض دارم.
وزیر خارجه بگوید که اختیاراتی که دائما از وزارت خارجه سلب میشود و به
افراد خاص داده میشود، تا کجا ادامه خواهد داشت؟ شاهدیم که برای امور جاری
هم نمایندگان خاص به کشورهای خارجی میفرستند، آیا وزیر خارجه باید کارهایش
را با آنها هماهنگ کند؟
آیا شورای عالی ایرانیان خارج از کشور و اعزام نمایندگان ویژه به دیگر
کشورها تشکیلات جدیدی خواهد بود؟
آنها که بحث غرامت جنگ جهانی دوم را مطرح میکنند و یک مشت خزعبلاتی تحویل
میدهند که نظام را تضعیف میکند. آنها ابتدا باید آموزش ببیند که چگونه
حرف بزنند!»
از اینجا بود که نماینده مجلس، لبۀ تیز حمله را متوجه شورای ایرانیان خارج
از کشور کرد و گفت:
«برای این اجلاس ساواکیها و دلال رابطه ایران و آمریکا را دعوت کرده و
حقوق معوقه 30 ساله آنها را پرداخت کردهاند. خیلی از اینها اگر به طریق
عادی میآمدند، مجرم بودند و باید پاسخگوی دستگاه قضایی باشند! آنوقت شما
میگویید که به ایرانیان خارج از کشور بدهکارید؟ شما اول به ایرانیان داخل
کشور بدهکارید که هشت سال جنگ را تحمل کردهاند و شهید دادهاند. در آن
دوران کجا بودند این آقایان ساواکیها که به آنها بدهکارید؟شما بدهکارید
اما مردم و نظام بدهکار نیستند!
آنها خانه ایرانیان درست کردند که نه بودجهاش مشخص است و نه عملکردش. این
آقا سال گذشته در سفر نیویورک با سفیر اسبق آمریکا در رژیم صهیونیستی
مذاکره کرده است. متن این مذاکرات کجاست؟
من به این جریان مشکوکم که تحت مدیریت این آقا دارد کارهایی انجام میدهد.
بعد رئیس جمهور در جمع دانشجویان این موارد را سطحی میدانند و میگویند که
گیر دادن به اینکه پای یک خانمی به پای یک آقا خورده است، چه اهمیتی دارد!
شما مطمئنید که فقط همین بوده؟ یا نمیدانید که در هتل مهمانان این برنامه
رقص مختلط انجام شده و مشروب سرو کردهاند؟ با بودجه بیتالمال این کارها
چیست که میکنید؟ مجلس برای این 50 میلیارد تومان باید تحقیق و تفحص کند.
البته دولت باید از حقوق ایرانیان خارج از کشور دفاع کند. اما این کار باید
از مسیر خودش صورت بگیرد. پس این همه کنسولگری برای چیست؟»
نادران سخنانش را چنین خاتمه داد: «این آقا را وهم بر داشته که میگوید اگر
کاندیدا شود 9 میلیون بیشتر از احمدینژاد رأی میآورد!»
متکی با بیان اینکه سؤالات در مورد اجلاس ایرانیان خارج از کشور ربطی به
سؤال از پیش اعلام شده از وی ندارد، از پاسخ به آنها طفره رفت.
الیاس نادران اعلام کرد که از توضیحات وزیر امور خارجه قانع نشده است.
موضوع به رأی گذاشته شد و سایر نمایندگان نیز با اکثریت 110 رأی مخالف در
برابر 55 رأی موافق و 15 رأی ممتنع اعلام داشتند که پاسخهای وزیر خارجه را
قانع کننده نمیدانند.
سایت «فرارو» در تفسیری بر مذاکرات مجلس مینویسد:
«چشم اسفندیار دولت باید میدانست صدور این حکم جدید میتواند برای او
دردسر تازهای باشد. الیاس نادران؛ نماینده مردم تهران وزیر امور خارجه را
به مجلس فراخواند تا درباره شورای عالی ایرانیان خارج از کشور، همایش
ایرانیان مقیم خارج از کشور و محدودسازی اختیارات وزیر امور خارجه توضیح
دهد. در خلال این پرسشها بود که نادران به افشاگریهای جدید و گستردهای
علیه مشایی دست زد.
پیش از این، برگذاری همایش ایرانیان مقیم خارج از کشور با انتقادات
گستردهای از سوی اصولگرایان روبرو شده بود. از جمله سیدجلال یحییزاده
گفت همه ایرانیان خارج از کشور که مغز نیستند. پس از آن نیز زمزمههایی در
مورد حواشی این برنامه و هزینههای آن از سوی رسانهها مطرح شد که البته
هیچ گاه رسماً تأیید نشدند. بسیاری انتقاد میکردند چرا کسانی که بیش از سی
سال خارج از کشور بودند، اکنون باید با چنین وضعیتی به ایران بیایند.
همین مسأله بهانه نادران برای طرح سوال از وزیر امور خارجه شد. وی برگذاری
این همایش را وهن نظام دانست و از وزیر امور خارجه پرسید: «به استناد مصوبه
وزارت خارجه، ستاد مربوط به ساماندهي امور ايرانيان خارج از كشور مصوبه
هيات وزيران را دارد. اما شوراي عالي ايرانيان مورد سوال است كه در كجا به
تصويب رسيده است و مصوبه كدام مرجع قانوني را دارد؟ ستادي كه دبيرخانه آن
در وزارت خارجه بود و كار ستادي صورت ميداد چه ارتباطي با شوراي عالي
ايرانيان دارد كه دهها زيرمجموعه تشكيل داده است؟ اگر بنا است اين شورا را
افراد معلومالحال آن اداره كنند، پس عيبي ندارد كه همان آقا را وزير امور
خارجه در نظر بگيريم و پس از مصوبه قانوني وزير خارجه، رئيس شوراي عالي
ايرانيان شود».
با اجازه یا بیاجازه؟
در این ماجرا، به هر کیفیت، پرده از اختلاف رئیس جمهوری و وزیر امور خارجه
به کنار رفت و معلوم شد سخن کنایه آمیز احمدینژاد که گفته بود بعضیها در
داخل دولت برای خودشان امپراتوری درست کردهاند، متوجه کیست.
گفته شده است علت برخورد احمدینژاد با متکی، نزدیکی وی با علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی و رقیب سرسخت احمدینژاد است. اما قدرتالله
علیخانی چنین عقیدهای ندارد و میگوید «این سخن صحت ندارد و متکی از جمله
کسانی است که خارج از حوزۀ مسؤولیتش با لاریجانی ارتباط دیگری ندارد. من
وزرای دیگری را دیدهام که با رئیس مجلس ارتباط داشته باشند ولی او را
ندیدهام».
نکته اصلی، همان طور که در مقدمه آوردیم، ارتباط این تصمیمگیریها با «بیت
رهبری» است.
در دوران پیش از انقلاب، مرکز تصمیم گیری در مسائل دفاعی و روابط خارجی
کشور دربار شاهنشاهی بود. وزرای دفاع و امور خارجه یا معاونان آنها همه
روزه به حضور پادشاه میرسیدند و گزارشهای جاری را به عرض میرساندند و
دستور میگرفتند. نمایندگان سیاسی ایران در کشورهای خارجی عنوان «سفیر
شاهنشاه آریامهر» داشتند. با تأسیس رژیم جمهوری، طبعاً سفرای ایران از سوی
رئیس جمهوری پیشنهاد و با حکم وی منصوب میشوند. اما سنّت همچنان به صورت
دیگری حفظ شده است و وزیر امور خارجه منتخب «رهبر» و مجری نظریات و دستورات
وی به شمار میرود.
حال باید دید که «مقام معظم رهبری» به تصمیمات احمدینژاد و انتصابات اخیر
چگونه مینگرد و آیا این تغییر و تبدیلها با جلب نظر و کسب موافقت وی
انجام گرفته یا نوعی «خودسری» با هدفهای بلندپروازانه است.
□□□ اشتراک کیهان: کیهان را مشترک شوید |
| © Kayhanlondon 2000-2010 U.K. London |