کیهان آنلاین

آگهی می پذیرد

با بخش آگهی تماس بگیرید تا کیهان لندن امکان برقراری ارتباط با مخاطبان شما را در سراسر جهان فراهم آورد

با کیهان آنلاین همکاری کنید

برای کیهان خودتان عکس و خبر بفرستید

نظر خود را با ما در میان بگذارید

نه تنها خبر بلکه لابلای سطور را

 در کیهان لندن بخوانید

کیهان لندن را مشترک شوید

تا همراه هفتگی و همیشگی شما باشد

خیراندیش

 از جنگ زرگری تا جنگ واقعی 

میرحسین موسوی می‌گوید طرح مکتب ایرانی و مکتب اسلام جنگ زرگری است. دکتر مهدی خزعلی نیز همین عقیده را دارد و در وب‌سایت خود می‌نویسد «دیگر جوان و خام نیستیم. دعوای امروز احمدی‌نژاد و مشائی و شریعتمداری و مصباح و توکلی و لاریجانی و غیره و ذلک، جنگ زرگری است. مقصود کلاه من و جیب شماست. من کلاهم را سخت می‌چسبم، شما هم جیبتان را سخت مراقب باشید»!

دربارۀ جنگ زرگری قبلا توضیح داده بودیم که معنایش جنگ و دعوای ساختگی برای اغفال دیگران و ربودن کلاه آنهاست.

«صائب» می‌گوید، و چه خوش می‌گوید که

نمی‌خواهد میانجی جنگهای زرگری، ورنه

نزاع از کفر و دین و سبحه و زُنّار بردارم

با این حال گفته‌اند «بسا جنگی که از بازیچه برخاست». خیلی وقت‌ها همان جنگ زرگری هم شوخی شوخی به جنگ واقعی تبدیل می‌شود. نمونه‌اش همین جنگ خانگی در جمهوری اسلامی که با انتخابات سال گذشته شروع شد و همچنان ادامه دارد.

دهمین انتخابات ریاست جمهوری، اولش جنگ زرگری بود. شورای نگهبان چهار نفر از «خودی‌ها» را به‌اصطلاح خودشان «احراز صلاحیت» کرد که در نمایش انتخاباتی نقش بازی کنند. به‌دلایلی، رژیم احتیاج داشت سناریو را طوری تنظیم کند و روی صحنه بیاورد که خلایق باور کنند برای انتخاب یکی از میان آنها آزادی دارند. واقعاً هم فرق زیادی بین کاندیداها وجود نداشت. همۀ آنها «فرزند انقلاب» بودند و طی سه دهه، در مقامات بالای مملکتی به «نظام» خدمت کرده بودند. ظاهراً مردم این اندازه حق داشتند که از بین بد و بدتر یکی را انتخاب کنند.

پرده بالا رفت و نمایش شروع شد. اما بازیگران هم که باورکرده بودند رقابت جدی است، در مباحثه‌ها تند رفتند. مباحثه به مجادله تبدیل شد و طرفین چون جهت کسب امتیاز به‌نفع خودشان چیزی برای گفتن نداشتند رخت چرک‌های یکدیگر را روی طناب پهن کردند. بقیه‌اش را هم می‌دانید که چگونه در ساعات آخر رأی‌گیری، وقتی احساس شد کاندیدای مورد نظر «مقام معظم رهبری» و سپاه پاسداران بخت برنده شدن ندارد، وحی رسید که معطل نشوید، نتیجۀ انتخابات را با اکثریت قاطع به‌نفع محمود احمدی‌نژاد اعلام کنید.

آن وقت بود که جنگ زرگری به جنگ واقعی تبدیل شد. محمودآقا و حسین آقا و آقامهدی با کفش و نعلین افتادند به جان یکدیگر و پشت سر هر کدام، انبوهی از برندگان و بازندگان بازی بزرگ سی‌ساله.

حالا هرچه «مقام معظم رهبری» موعظه کند و ریش سفیدها ریش گرو بگذارند و بخواهند میانه را بگیرند فایده نمی‌کند.

خویشاوند نزدیک و رئیس دفتر و مشاور ویژۀ رئیس جمهوری، با آن دو کلمه حرفش راجع به «مکتب ایرانی» و «مکتب اسلامی» روغن روی آتش ریخته است. روزنامۀ وابسته به «بیت رهبری» نوشته است: «راز سکوت تأییدآمیز اصحاب فتنه نسبت به این سخنان بی‌پایه و منحرف را باید در اهداف مشترک فتنه‌جویان و منحرفان یافت».

لابد «بیت رهبری» انتظار داشت موسوی و کروبی، به‌پیروی از فتوای اخیر «آقا» که اطاعت از حکم ولی فقیه واجب شرعی است، با «مدیر کیهان» همصدا شده چماق بر فرق مشائی بکوبند و از «مکتب اسلام» در برابر «مکتب ایران» دفاع کنند. اما اشکال کار در اینجاست که «اصحاب فتنه» دیگر آن آدمهای یک سال و چند ماه پیش نیستند و نمی‌توانند و نمی‌خواهند بار دیگر در جنگ زرگری نقش بازی کنند.

موسوی می‌گوید «امروز کسانی مدعی مکتب ایران شده اند که در کوتاهترین زمان سازمان میراث فرهنگی کشور را متلاشی کردند. در میان این جنگ زرگری کسی نمی‌پرسد کدام ایران باید به جامعۀ بین‌المللی معرفی شود؛ ایرانی با بالاترین آلودگی اعتیاد؟ ایرانی با 5/14 درصد نرخ بیکاری و 29درصد بیکاری در میان جوانان؟ ایرانی با زندانی پر از زندانیان سیاسی و دهان‌های دوخته و رسانه‌های خفه شده و حقوق بشر پایمال‌شده؟ ایرانی که به‌دلیل سیاست‌های خانمان‌برانداز، فاصله‌اش با کشورهای همسایه و رقیب روز به‌روز بیشتر می‌شود؟»

کروبی هم از زبان یک «حوزوی» حرف آخر را زده و گفته است «مردم باید برای حکومت دینی یا غیر دینی تصمیم بگیرند و می‌توانند هرگونه حکومتی را برای خود تعیین کنند. این حکومتی که امروز مشاهده می‌کنیم نه بر پایۀ جمهوریت است نه بر پایۀ دیانت. این حکومت آن حکومتی نیست که رهبران به مردم وعده داده بودند»!

 □□□ تکفروشی کیهان در فروشگاه های ایرانی

 □□□ اشتراک کیهان: کیهان را مشترک شوید