کیهان لندن/کیهان آنلاین/ آرشیو بوی خوش کتاب

کیهان در این ستون با معرفی کتاب، شما را به کتاب خواندن تشویق می کند. نخستین کتاب را از روزنامه نگار و نویسنده پرتجربه و سردبیر کیهان لندن، احمد احرار، انتخاب کرده ایم:
«دو قرن فراز و نشیب مطبوعات در ایران که جلد اول آن توسط شرکت کتاب در آمریکا منتشر شدهاست. با خواندن این کتاب بیشتر پی خواهید برد مبارزه جاری در ایران تا چه اندازه دنباله روز مبارزه بین «مشروطه» و «مشروعه»، مدرنیته و سنت، جامعه مدنی و جامعه مذهبی است.
احرار می نویسد: «نسلی که انقلاب اسلامی را در اواخر قرن بیستم تجربه کرد، آگاهی چندانی از رویدادهای دو دهه اول قرن نداشت و آگاهی نسل بعد از انقلاب از آن هم به مراتب کمتر است. ناآشنایی با تاریخ، ملت را محکوم به تکرار گذشته ها و تداوم اشتباهات می کند».
در صفحات نخست کتاب نیز از جمله چنین می خوانیم: «برخورد متشرعان و تجدد خواهان مشروطه نوپای ایران را در قدم اول بر سر دوراهی قرار می داد. متجددین خواستار تفکیک دیانت از سیاست و حرکت به سوی جامعه مدنی بودند و ناگزیر با سد مقاومت متشرعین روبرو می شدند که غلبه فرهنگ غربی و فاصله گرفتن از جامعه مذهبی را بر نمی تافتند».

کتاب این هفته یک گردآوری پژوهشی از علی دهباشی درباره آیین ها و جشن های نوروزی است که در هزار و صد و چهل صفحه به تازگی از سوی نشر افکار منتشر شده است. «نوروز» در دوازده فصل دربارۀ : فلسفه نوروز، آیین ها و رسوم نوروز، نوروز در ایران باستان، نوروز و اسطوره ها، نوروز در تاریخ، هفت سین، سیزده به در، نوروز در مناطق مختلف ایران، نوروز در کشورهای دیگر، نوروز در متون کلاسیک ادبیات فارسی، نوروز در سفرنامه ها، و اشعار نوروزی از سعدی تا ضیاء موحد تنظیم شده است.

در « نوروز» مطالبی از شخصیت هایی مانند غلامحسین یوسفی، مهرداد بهار، محمد معین، ژاله آموزگار، جلیل دوستخواه، مجتبی مینوی، حبیب یغمایی، عبدالحسین زرین کوب، انجوی شیرازی، جعفر شهری، محمود روح الامینی، ثمین باغچه بان، کیکاووس جهانداری، فریدون مشیری، نادر نادرپور، سیاوش کسرایی، محیط طباطبایی و پرویز رجبی گرد آمده است. بخشی از شعر فریدون مشیری به مناسبت فرا رسیدن بهار:

با همین دیدگانِ اشک آلود،

از همین روزنِ گشوده به دود،

به پرستو، به گُل، به سبزه درود!

به شکوفه، به صبحدم، به نسيم،

به بهاری که می رسد از راه،

چند روز دیگر به ساز و سرود.

ما که دل هایمان زمستان است،

ما که خورشیدمان نمی خندد،

ما که باغ و بهارمان پژمرد،

ما که پای امیدمان فرسود،

ما که در پیش چشممان رقصید،

این همه دود زیر چرخ کبود،

سر راه شکوفه های بهار

گریه سر می دهیم با دل شاد

گریۀ شوق ، با تمام وجود!

روز پنجشنبه 18 اردیبهشت 1359 روزنامه کیهان نوشت: «ساعت یک و نیم بامداد امروز فرخ رو پارسای تیرباران شد». مرده شوی ها از شستن جسد وی خودداری کردند زیرا وی به نام «مفسد فی الارض» اعدام شده بود. زنان خانواده بودند که پیکر وی را شستند و دیدند که سه تیر به زیر سینه اش اصابت کرده و از پشت بدنش خارج شده است. این سرنوشت زنی بود که در خانه مادری چون فخرآفاق پارسای ناشر مجله «جهان زنان» و پدری چون فرخ دین پارسای از روزنامه نگاران بنام زمانه خود پرورش یافته بود. پدر و مادری که تلخی توقیف و تبعید را در کشاکش تناقضات دورانی که ایران راهی نوین را در پیش گرفته بود، چشیده بودند. مادر از پیشتازان مبارزه برای حقوق زنان و از یاران صدیقه دولت آبادی بود و پدر در شمار کسانی که زبان خود را نگاه نمی توانستند داشت.منصوره پیرنیا در کتاب «خانم وزیر» که با عکس های متعدد و دیدنی همراه است پس از شرحی مفصل از خانواده فرهیخته فرخ رو پارسای بر اساس خاطرات، دست نوشتهﮬا، مصاحبهﮬا و یادماندهﮬای دیگران به آنچه بر سر وی در جمهوری اسلامی رفت، می‍‍پردازد.
• کتابگزاری: برگشتن روزگار سهل است

«تنها آن کسانی می توانند به استقلال فردی دست یابند که مانند کاستلیو با ذهن خویش بیندیشند، در هنجارهای روان جمعی به دیده تردید بنگرند و از چنان استواری منش برخوردار باشند که از ناسازگاری ایده ها و باورهای خود به خواست و اراده قدرت حاکم نهراسند و سرانجام، این دلیری و توانایی را داشته باشند که بار گران و توانفرسای تنهایی را به دوش بکشند.»

کتاب «وجدان بیدار، کاستلیو و کالون» شرح ماجرای به قدرت رسیدن ژان کالون، یکی از رهبران جنبش دین پیرایی (رفرم) [رفرماسیون] است در سال 1536 میلادی در ژنو و چگونگی برپایی حکومت خودکامه دینی آن شهر که به گفته اشتفان تسوایک، آثار شوم آن را پس از گذشت چهار قرن هنوز هم در روحیه و فرهنگ مردم ژنو و حتا در فرهنگ همه سرزمین هایی که چندی به زیر سلطه مکتب کالونی درآمدند، می توان دید.

• کتابگزاری: وجدان بر فراز کفر و دین نوشته علیرضا مناف زاده

«حدیث نفس مهر اولیا» چهارمین کتاب از مجموعه «مادران و دختران» مهشید امیرشاهی است. انتشارات فردوسی در استکهلم سوئد که این کتاب را در 325 صفحه منتشر کرده است، در معرفی آن می نویسد، پس از دو کتاب «در حضر» که روایتی زنده و مؤثر از تراژدی انقلاب 57 است و «در سفر» که تصویری غم انگیز و طنزآلود از حیات تبیعدیان به هدست می دهد، امیرضاهی چهارپاره «مادران و دختران» را به نگارش در آورد که روایت چند نسل از زندگانی یک خانواده اشرافی از انقلاب مشروطیت به این سو است.

ناشر هم چنین درباره آثار مهشید امرشاهی می نویسد، مهارت در به کارگیری زبان، تسلط بر ساختمان داستان و نگاه آزاد از قید، و تقدس زدا از ویژگی های آثار امیرشاهی است. طنز امیرشاهی نیز یکی از وجوه بارز آثار اوست و وی از این نظر یکی از طنزنویسان شاخص ایران به شمار می رود.

• کتابگزاری: از بساط فعلی فقط بوی بدی برجای خواهند ماند که...

نوشته گلناز غبرایی

کتاب «به کسی مربوط نیست» نوشته جومپا لاهیری نویسنده بنگالی با ترجمه گلی امامی از سوی انتشارات چشمه در پاییز 88 در تهران به چاپ رسید.

هیچ کس نتوانسته اینطور زندگی ما تبعیدیان و مهاجران را به تصویر بکشد. خانم جومپا لاهیری زندگی نسل دوم مهاجران بنگال را در امریکا به تصویر می کشد. آنها چون ما به اجبار مملکت شان را ترک نکرده اند و تفاوتشان با ما در همین است. می توانند بر گردند و بسیاری هم این کار را می کنند. بچه ها اما در همه حال در کشور میزبان می مانند. می مانند تا به هیچ جا متعلق نباشند. تا کشورشان را فقط در قصه های والدین، در طعم و بوی غذایی ناآشنا که گاهاً میلی هم به خوردنش در خود نمی بینند، در مهمانی های آخرهفته که مادر برایش حسابی مایه می گذارد، در مسافرین گاه و بیگاه که می آیند و برای مدتی آهنگ زندگی را عوض می کنند و بعد بدون آنکه تاًثیر چندانی بر گذر زندگی آنها داشته باشند ناپدید می گردند، ببینند.

• کتابگزاری: به کسی مربوط نیست (نوشته گلناز غبرانی)

«وصیت نامه خدا» به زودی از سوی انتشارات آذرخش در فرانسه منتشر خواهد شد. ناشر درباره این کتاب می نویسد: «قصه ای است تخیلی که بر مبنای مستندات تاریخی و دینی، در گسترۀ جولان اندیشه دربارۀ خدای یکتا، نوشته شده است. خدایی که تاکنون در باره اش جز توصیف صفات وی، سخنی نگفته اند و هیچ کس هم او را تعریف نکرده است، چه پیغمبران و عارفان، چه فیلسوفان و اندیشمندان، در کتب آسمانی هم به همه چیز اشاره شده، بجز تعریف خدا. در کتاب حاضر برای اولین بار خدا تعریف می شود. نویسنده علاوه بر این که حقایق مربوط به خدا را مطرح می سازد، واقعیت او را هم شرح می دهد. بخصوص این که چطور در طول تاریخ، خداپرستان را به جای خدای واقعی، به دنبال خدای خاص این و آن کشیده اند.» در بخش اول کتاب، وصیت نامه خدا و در بخش دوم، وصیت نامه نویسنده را می خوانیم که خدا در آخرین دیدارش به او گفته است: تو هم مثل ما پیر شده ای. بهتر است پیش از این که دنیا را ترک کنی، وصیت نامه خود را بنویسی چون راه چندان درازی در پیش نداری.»

• برای اطلاعات بیشتر و تهیه این کتاب روی عکس کلیک کنید.

«خاطرات اردشیر زاهدی» با ویراستاری احمد احرار و توسط انتشارات ایبکس درآمریکا منتشر شد. به نوشته سایت ایبکس، اردشیر زاهدی از دو خاندان سیاسی نسب می برد. پدرش سپهبد فضل الله زاهدی، نخست وزیر و چهره سرشناس نظامی دوران پهلوی و پدربزرگ مادری او، میرزا نصرالله خان مشیرالدوله نخستین صدر اعظم ایران در دوره مشروطه بود. خاطرات اردشیر زاهدی گزارش یک زندگی پر حادثه و در عین حال داستان یک دوره از تاریخ ایران است.

جلد نخست این خاطرات در سال 2006 و جلد دوم در سال 2010 منتشر گشت. روی جلد نسخه اصل هر دو جلد را در اینجا می بینید. آنچه در ایران زیر عنوان خاطرات اردشیر زاهدی چاپ شده، با جلدهایی متفاوت و دارای مضامین دروغ و مجعول است.

اردشیر زاهدی در پیشگفتار می نویسد: «از زمانی که خواسته یا ناخواسته به دنیای سیاست وارد شدم و در جریان رویدادهای سیاسی قرار گرفتم دوستان بسیاری مرا به نوشتن خاطراتم تشویق می کردند. منطق آنها این بود که همه خواهیم رفت و تاریخ است که می ماند. آیندگان باید بدانند بر گذشتگان چه رفته و در گذشته ها چه گذشته است.

در برابر این منطق صحیح، من دو مشکل داشتم. یکی این که اهل قلم نبودم، دیگر این که اشتغالات زیاد فرصت و نوشتن برایم باقی نمی گذاشت. دوستان روزنامه نگار و اهل قلم این نقیصه را جبران کردند و گفت و گوهایی که به طور پراکنده، طی سالها و به مناسبت های گوناگون با آنها داشته ام، دستمایه ای شد برای تدوین و تنظیم انتشار خاطرات سیاسی من».

نسخه اصل «خاطرات اردشیر زاهدی» را می توانید در سایت ایبکس سفارش دهید:

جلد یک       جلد دو

«کیهان، از هیچ تا کهکشان» را منصوره پیرنیا روزنامه نگاری که خود از همکاران کیهان بود گردآوری کرده و در انتشارات مهرایران در آمریکا در 350 صفحه و با دهها عکس به چاپ رسانده است. در این کتاب از جمله چنین می خوانیم:

«کیهان نخستین نشریه ایرانی بود که خط فارسی ویژه خود را به وجود آورد. این خط که با محاسبات دقیق علمی با همکاری یک مؤسسه آلمانی شکل گرفت، دو خواست مصباح زاده را برآورده کرد: آسان کردن خواندن روزنامه، دور کردن خط فارسی از رسم الخط عربی.کیهان یکی از سه روزنامه ای بود که برای نخستین بار در جهان، حروفچینی الکترونیکی را در مقیاس وسیع به کار گرفت.»

منصوره پیرنیا می نویسد: «فکر می کنم اگر دکتر مصباح زاده نصیحتی برای روزنامه نگاران امروز ایران می داشت یکی این بود که روزنامه نگارانی که رژیم کنونی را با همه کمی ها و کاستی هایش، بهترین رژیم ممکن در حال حاضر، نه بهترین رژیم به طور مطلق می دانند، شرافت حرفه ای به آنها حکم می کند که با موضع روشن و بدون نقاب کار کنند تا موفق باشند مانند همشهری و شرق، و نه کیهان تهران که در تأیید وضع موجود و حمایت از نظام چنان اغراق می کند که هرگز نمی تواند به موقعیت ممتاز کیهان پیش از انقلاب اسلامی دست یابد.

دیگری، به روزنامه نگارانی که از وضع موجود و رژیم حاکم متنفرند اما می کوشند در کنار آن جایی برای خود دست و پا کنند. در ایران پیش از انقلاب هم کسانی سعی می کردند طوری بنویسند که توده ای ها بفهمند اما ساواکی ها نفهمند. اما چون بسیاری از ساواکی ها توده ای های سابق بودند، می فهمیدند و باعث دردسر می شدند در حالی که توده ای های لاحق تمام ماجرا را جزو شگردهای ساواک به شمار می آوردند! روزنامه نگار نمی تواند و نباید عامل نفوذی باشد.نمی تواند و نباید نظرات حزبی و فرقه ای را درچارچوب یک روزنامه غیرحزبی و غیرفرقه ای به طور قاچاقی در لفافه ارائه دهد.»

«کیهان، از هیچ تا کهکشان» گردآوری ارزنده ای از تاریخچه غریب روزنامه ای است که اصل آن تبعید شده و در لندن منتشر می شود و غصبی آن، کیهان تهران، به منفورترین روزنامه تاریخ مطبوعات ایران تبدیل شده است.

محمد عاصمی ناشر «کاوه» روز یازدهم دسامبر 2009 در آستانه 85 سالگی درگذشت. شماره 128 کاوه بدون او و به همت شورای نویسندگان و مسئولیت داریوش نودهی منتشر گشت.

نخستین «کاوه» از سوی حسن تقی زاده 94 سال پیش در روز 24 ژانویه 1916 در برلن منتشر شد. 47 سال بعد «کاوه» در ماه مارس 1963 از سوی محمد عاصمی در مونیخ منتشر شد. کتاب «23 سال» نوشته علی دشتی برای نخستین بار در «کاوه» مونیخ منتشر شد.

در «کاوه» شماره 128 تاریخچه «کاوه» را به قلم محمد عاصمی به همراه مطالبی از جلال الدین آشتیانی، منوچهر تهرانی، محمدعلی نجفی، کاظم ودیعی، محمدعلی جمالزاده، مهدی قاسمی و دیگران می خوانید.

ویدا ناصحی (بهنام) در مقدمه کتاب «ایرانیان در مهاجرت» می نویسد: «هدف من در این نوشته مطالعه مراحل مختلف مهاجرت ایرانیان در طول زمان با تأکید بر وقایع دو قرن اخیر بوده است». وی مهاجرت های قرن اخیر را به چهار مرحله تقسیم می کند و از موج مهاجرت پس از انقلاب اسلامی 1979به عنوان «گسترده ترین مهاجرت در تاریخ ایران» نام می برد. کتاب شامل پژوهش میدانی به ویژه در دو شهر پاریس و لندن و گفتگوهایی با مهاجران ایرانی در این دو شهر است. ویدا ناصحی در «سخن آخر» از جمله می نویسد: «دگرگونی و تغییر در نهاد مهاجرت نهفته است. مهاجرت به هر دلیلی که انجام گرفته باشد خیزی است از یک حالت ایستا به یک حالت پویا. در این تحرک، تغییر بالقوه نهفته است»است. «ایرانیان درمهاجرت» در 217 صفحه از سوی انتشارات فروغ در کلن آلمان و در بهار 1388 منتشر شده است.

سفرنامه خوزستان مربوط به سرکوب فتنه شیخ خزعل در خوزستان و در سال 1303 خورشیدی برابر با 1924 نوشته شده است. آن زمان «رضا» هنوز به پادشاهی نرسیده بود و در مقام رییس الوزرا، وزیر جنگ و فرمانده کل قوا خدمت نموده و امضا می کرد: «رییس الوزرا رضا». سفرنامه مازندران دو سال بعد در سال 1305 یک سال پس از پادشاهی رضا شاه نوشته شد. این سفرنامه به قلم شیرین فرج الله بهرامی دبیر اعظم و رییس دفتر سردار سپه و شامل اسناد ارزنده ای از توطئه انگلیس و دربار قاجار و شیخ خزعل است. در پیش گفتار این چاپ از کتاب به قلم داریوش همایون می خوانیم: «این دو سفرنامه در همان زمانها انتشار محدودی یافت و نایاب بود. تا در اواخر پادشاهی محمد رضا شاه به مناسبت «آیین بزرگداشت پادشاهی پهلوی» (1354) از سوی مرکز پژوهش و نشر فرهنگ سیاسی دوران پهلوی... بار دیگر منتشر شدند و اکنون به همت «تلاش» در دسترس گروههای بزرگتری قرار می گیرند». خواندن این سفرنامه تاریخی به همه کسانی که به دنبال شناخت و نظر مستقل درباره تاریخ معاصر ایران هستند، توصیه می شود.
• کتابگزاری: همه چیز برای وطن

رمان «آخر هفته» نوشته یک نویسنده حقوقدان است. برنهارد شلینک 66 ساله استاد حقوق دانشگاه‌های آلمان است و بیهوده نیست که مسائل سیاسی و پلیسی در رمان‌های او نقش عمده بازی می‌کنند.

رمان کم‌حجم «آخر هفته» که در سال 2008 منتشر شد، درباره گروهی از بازماندگان گروه چپگرا و تروریستی «فراکسیون ارتش سرخ» در آلمان است که به نام بنیانگذارانش «بادرماینهوف» مشهور شد. شکل‌گیری این گروه در سال 1970 با «جنبش 67» و اعتراضات دانشجویی آن دوران گره خورده است. اینک چندین دهه از آن دوران گذشته است. گروه بادرماینهوف به تاریخ سپرده شد و برخی از اعضای آن که به اتهام ترور و قتل دستگیر و محاکمه شده بودند، به زندان های طولانی محکوم گشتند. آزادی یکی از آنان به نام «کریستیان کلار» که پس از 27 سال در دسامبر 2008 از زندان آزاد شد، الهام بخش نویسنده «آخر هفته» است. «آخر هفته» توسط عباس طاهری نژاد به فارسی ترجمه شده و چندی پیش از سوی انتشارات فروغ در کلن به چاپ رسید.

• کتابگزاری: به دنبال چه می گشتند؟

«ویس و رامین» رمانی است که فریده گلبو بر اساس منظومه مشهور فخرالدین اسعد گرگانی به نثر در آورده و توسط «انتشارات ایرانشناسی» سال 88 در تهران منتشر شده است. گلبو در پیشگفتار می نویسد: «هدف من این که یک ایستگاه زمانی و فرصتی به وجود آورم تا نسل حاضر که قصه را در قالب نثر راحت تر می خواند و آسان تر می فهمد و نیز با واژگان شناخته شده تر و امروزی تر از موضوع این منظومه آگاه شود.» فریده گلبو پیش از این لیلی و مجنون، خسرو و شیرین و هفت پیکر نظامی را نیز به نثر منتشر کرده است. آنچه از منظومه «ویس و رامین» که به بی پروایی مشهور است، به دلیل سانسور حاکم بر ایران در این رمان غایب است، عشق ورزی این دو است:

بپیچیده به هم چون مار بر مار         چه خوش باشد که پیچد یار بر یار

لب اندر لب نهاده روی بر روی         در افکنده به میدان از خوشی گوی

ز تنگی دوست را در بر گرفتن         دو تن بودند در بستر چو یک تن

اگر باران بر آن هر دو سمن بر       بباریدی، نگشتی سینه شان تر...

و البته فخرالدین اسعد گرگانی، حدود ده قرن پیش، در تصویر عشق ورزی «ویس و رامین» بسی فراتر از ابیات بالا می رود که برای خواندنش باید به اصل منظومه مراجعه نمود.

«نامه های خلیل ملکی » به کوشش امیر پیشداد و محمدعلی همایون کاتوزیان در سال 81 از سوی نشر مرکز در تهران منتشر شد.

پیشداد و کاتوزیان در پیش گفتار می نویسند: «ملکی روشنفکر و تئوریسین و فعال سیاسی رُک و بی پرده ای بود و آنچه را بدان باور داشت تقریبا بی پرده و پیرایه بیان می کرد و این خود یکی از علل بزرگ ناکامی سیاسی او در زمان حیاتش بود و پیروزی پس از مرگش». ملکی معتقد بود: «در ایران با شعار نمی توان توده ها را جلب کرد. توده مردم در دنبال شعار تند و تیز نمی رود... توده [مردم] در دنبال چند رجل بی فکر و بی فورم است». می گفت: «من برای سیاستمدار همواره عقل سالم بشری، نه راضی کردن همه و نه فریفته بودن نسبت به عوام را ملاک و معیار دانسته ام». به گفته خلیل ملکی «امیدوار نگاه داشتن مردم به جایی که امید نیست، خیانت است».

• کتابگزاری: «بدون چیزی نمی توان همه چیز بود»

ایرج پزشک زاد با "گلگشت خاطرات" يک بار ديگر نشان می دهد در صدر طنزپردازانی قرار دارد که مسائل اجتماعی را در کندوکاو آدم هايی که همه و هر روز با بکديگر سر و کار دارند، پی می گيرد و آن ها را با زبان ساده طنز تصوير می کند تا آئينه ای باشند برای شناخت ما و جامعه ما. آن ها کسانی نيستند که «ما» درباره شان بخوانيم و "به آن ها" بخنديم. آن ها خود ما هستيم.

«گلگشت خاطرات» در سال 1386 از سوی «نشر کتاب» در آمریکا منتشر شد.

• کتابگزاری «یا رب، زمین پارس عجب سفله پرور است!»

عنوان کتاب «رگ تاک» نوشته دلارام مشهوری از یکی از غرلیات حافظ گرفته شده است:

گمان مبر که به پایان رسید دور مغان

هنوز باده ناخورده در رگ تاک است

به نوشته سایت «رگ تاک» این کتاب پژوهشی نوین را در تاریخ اجتماعی ایران با توجه به نقش دین واقلیت های مذهبی ارائه می دهد.

«رگ تاک» نخستین بار در سال 1999 از سوی انتشارات «خاوران» در پاریس منتشر شد.

این کتاب هفت بار در اروپا به چاپ رسیده و متن کامل آن در سایت «رگ تاک» برای همگان در دسترس است.

برای خواندن و یا دانلود «رگ تاک» روی عکس کلیک کنید.

• برای خواندن و یا دانلود «رگ تاک» روی عکس کلیک کنید.

«پرواز» برداشتی تصویری از کتاب نامدار «منطق الطیر» نوشته شیخ عطار نیشابوری است. ایرج ادیب زاده در گزارشی برای رادیو زمانه می نویسد: «تازه‌ترین کتاب رضا دقتی با نام "پرواز" آمیزه‌ای ا‌ست از تصویر و ادبیات کهن ایران. داستان پدید آمدن این کتاب که انتشارات "دموکراتیک بوکز" هفته‌ پیش در فرانسه آن را منتشر کرد، از نگاه به عکس‌های رضا آغاز شد. ژان کلود کاریر نمایشنامه‌نویس و نویسنده‌ فرانسوی و همسر نهال تجدد، نویسنده‌ ایرانی با دیدن عکس‌های تازه‌ رضا، داستان "منطق‌الطیر" عطار را به یاد آورد؛ داستانی عرفانی از ادبیات کهن ایران.

این داستان را ژان کلود کاریر سال‌ها پیش به نمایشنامه‌ای مبدل کرده، و پیتر بروک، کارگردان مشهور تئا‌تر هم آن را به صحنه برده بود. در سال ۱۳۵۰ نیز این نمایش با همکاری بازیگران ایرانی در جشن هنر شیراز به صحنه آمد.»

رضا دقتی در گفتگویی در همین گزارش می گوید: «یک چیز بسیار زیبای این کتاب می‌دانید برای من چیست؟ عکسی ا‌ست که روی جلد است. آدم می‌بیند که یک خانمی در حال پرواز است. از زمین کنده شده، دورش رنگ زرد غروب آفتاب است، و این خانم سبکبال همین طوری دارد پرواز می‌کند و این یک خانم ایرانی‌ است: خانم سحر دهقان که بسیار معروف هم هستند و کار نمایش و رقص صوفی‌گری انجام می‌دهند. در واقع یک‌روز من با شاهرخ مشکین قلم و ایشان قرار بود برای یک فیلمی عکاسی کنم. این عکس را‌‌ همان روز گرفتم؛ و روی جلد این کتابم گذاشتم. توانستم کلمه پرواز را از ورای رقص و جهش زیبای یک خانم ایرانی و با اصالت کامل آن نشان دهم.»

■ گزارش تصویری محمدرضا شاهید خبرنگار صدای آمریکا در باره «پرواز»

این بار «بوی خوش کتاب» و «در هیاهوی اینترنت» هر دو به یک وبلاگ و کتابی اختصاص دارد که در آن منتشر شده است. وبلاگ «دودوزه» عمدتا به انتشار طنز اعم از نوشتاری و تصویری می پردازد و از سال 2009 در شبکه سراسری قرار گرفته است. برای گشت و گذار در مطالب آن که با هزل و هجو نیز همراه است روی عکس کلیک کنید.